23 września w Madrycie eksmitowano 87-letnią Maríę del Carmen Abascal. Zdjęcia starszej kobiety wyprowadzanej z domu obiegły kraj, a kiedy 7 października zmarła w szpitalu, protest zamienił się w ruch masowy. Już 26 września młodzi rozbili namioty na Puerta del Sol – placu, który w 2011 roku był symbolem ruchu Oburzonych.

Skala

30 września na placu stało ponad 1200 namiotów, a podobne obozowiska powstały w Barcelonie, Maladze i Walencji. 3 października protestowano w ponad 50 miastach – w Madrycie władze naliczyły 70 tys. osób, organizatorzy 500 tys.

Starcia

Protest jest w większości pokojowy, ale doszło do incydentów. W Walencji 3 października demonstranci próbowali wedrzeć się na konferencję inwestorów nieruchomości – rannych zostało 9 policjantów. W Barcelonie 5 października zatrzymano 13 osób, rannych było 28 funkcjonariuszy. Dwukrotnie (3 i 12 października) obozowisko zaatakowały grupy skrajnej prawicy.

Polityka

Rząd opublikował 30 września w dzienniku urzędowym BOE dekret z mocą ustawy nr 26/2026 (m.in. wstrzymanie eksmisji osób bez innego mieszkania, ograniczenia najmu krótkoterminowego, nieoprocentowane pożyczki „Tu Casa” do 50 tys. euro). Kongres odrzucił 2 października rządowe dekrety mieszkaniowe. Premier Pedro Sánchez rozpisał przedterminowe wybory na 29 listopada. Związki CCOO i UGT ogłosiły na 11 listopada strajk generalny – pierwszy od 14 lat.

Ocena TBT

Hiszpania pokazuje, że kryzys mieszkaniowy to dziś problem całej Europy – także Wielkiej Brytanii. 11 listopada należy liczyć się z poważnymi utrudnieniami w transporcie w całej Hiszpanii.